DWUCHLOROWODOREK PUROMYCYNY CAS:58-58-2

Wpływ na syntezę białek: Puromycyna przypomina koniec 3' aminoacylo-tRNA i może wnikać do miejsca A rybosomów podczas translacji. Po wbudowaniu powoduje przedwczesne zakończenie syntezy białek, co skutkuje uwolnieniem skróconych polipeptydów. To sprawia, że ​​puromycyna jest użytecznym narzędziem do badania syntezy białek i tempa obrotu w komórkach.

Marker selekcyjny: Puromycyna jest często stosowana jako marker selekcyjny w eksperymentach inżynierii genetycznej. Komórki, które zostały pomyślnie transfekowane lub transdukowane pożądanym genem lub modyfikacją genetyczną, stają się oporne na puromycynę poprzez włączenie genu oporności na puromycynę. Dodanie puromycyny do hodowli komórkowej powoduje selekcję tylko komórek z ekspresją genu oporności, umożliwiając izolację i namnażanie komórek modyfikowanych genetycznie.

Analiza interakcji białko-białko: Puromycynę można sprzężyć ze specyficznymi znacznikami powinowactwa lub przeciwciałami w celu badania interakcji białko-białko. Poprzez usieciowanie oddziałujących białek puromycyną możliwa jest stabilizacja i izolacja tych kompleksów białkowych do dalszej analizy.

Badanie replikacji wirusa: Puromycyna może być stosowana do badania replikacji wirusa w hodowlach komórkowych. Dodanie puromycyny do komórek zakażonych wirusem może zatrzymać syntezę nowych białek wirusowych, umożliwiając naukowcom zbadanie roli specyficznych białek wirusowych w cyklu replikacji..